Haberler

Yargılaması tamamlanan bin 799 çocuk mahkûmiyet aldı

Çocuk suçluluğu yoksulluk, ayrımcılık, şiddet gibi çok boyutlu hak ihlallerinin sonucu olarak ortaya çıkıyor.

Uzmanlar okul şiddetinin genellikle uzun süre görmezden gelinen çözülememiş travmaların ve sosyal dışlanmanın bir sonucu olduğunu ifade ediyor. İktidarın uyguladığı ekonomi politikaları da çocukları ‘iyi bir gelecek kurma’ hayalinden uzaklaştırıp organize suç örgütlerinin açık hedefi haline getiriyor.

Okullara kadar uzanan silahlı saldırılar ve artan vakalara önce Urfa’da ardından Maraş’ta peş peşe yaşanan silahlı saldırılar eklendi. Yaşanan olaylar çocukların kesici ve ateşli silahlara temasının tehlikeli boyutlara ulaştığını gösteriyor.

Adalet Bakanlığı verileri de artışı doğruluyor. 2024 yılında 11 bin 64 çocuk hakkında ateşli silah ve bıçak kullanarak suç işlemekten soruşturma başlatılırken 2025 yılında bu sayı, 12 bin 285’e ulaştı.

Davaya dönüşen soruşturmalarda da artış yaşandı. Ceza mahkemelerinde 2024 yılında 8 bin 64 çocuk, Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun kapsamında yargılanırken 2025’te bu sayı 9 bin 225’e yükseldi. 5 bin 453 çocuğun yargılaması tamamlandı, bu davalarda bin 799 çocuk mahkûmiyet aldı, 2 bin 708 çocuk hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildi.

12-14 YAŞ ARALIĞINDA 673 ÇOCUK

Çocukların kesici ve ateşli aletlerle ilişkisinin yaygınlaştığını ortaya koyarken yaş dağılımı, şiddetin giderek daha küçük yaşlara indiğini gösteriyor.

2025’te 12-14 yaş grubunda 673 çocuk, 15-17 yaş grubunda ise 4 bin 901 çocuk silahlı suç kapsamında ceza mahkemelerinde yargılandı. 2024 yılında ise bu suçtan 12-14 yaş grubunda 634 çocuk, 15-17 yaş grubunda ise 4 bin 545 çocuk ceza mahkemelerinde yargılanmıştı.

Toplumun korunması ve sağlıklı bir gelecek için;

Özellikle televizyonlarda, dijital mecralarda ve sosyal medyada yer alan mafyatik içeriklerin, silah kullanımını özendiren sahnelerin ve benzeri şiddet temalı yayınların sınırlandırılması, hatta gerekli durumlarda yasaklanması büyük önem taşımaktadır.

Bu noktada yalnızca bireysel değil, aynı zamanda yasal bir sorumluluk da söz konusudur. Toplumu olumsuz etkileyen bu tür içerikler yerine; kültürel değerleri, sanatı, eğitimi ve toplumsal dayanışmayı ön plana çıkaran yayınların artırılması gerekmektedir.

Aksi halde, bu tür içeriklerin yaygınlaşması toplum yapısını her geçen gün daha fazla bozmakta, özellikle genç nesiller üzerinde olumsuz etkiler bırakmaktadır.

Daha bilinçli, daha sağlıklı bir toplum için yayın politikalarının bu doğrultuda şekillendirilmesi artık bir zorunluluk haline gelmiştir.